นิยายไร้สาระของแมวรั่ว > สถาบันป่วน พิภพปีศาจอลวน : บทที่ 1 สถาบันอันเดอร์เวิลด์
posted on 23 Jun 2009 19:51 by cardio
ความฝัน... และความจริง... มันคือสิ่งที่มีการแบ่งแยกในโลกของคุณ แต่ลองคิดอีกแง่หนึ่ง ถ้าเกิดมันไม่มีการแบ่งแยกระหว่างความฝันกับความจริงขึ้นมาล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น?
"กี๊ซซซซ!!!!!"
สัตว์ประหลาดร่างกายใหญ่โตสีดำสนิทแผดเสียงดังไปทั่ว มันทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า ไม่เว้นแต่รถยนต์ที่กำลังวิ่งอยู่
"ว้าย!"
พลั่ก!
เด็กน้อยวัย 4-5 ขวบสะดุดล้มลงและพลัดหลงจากผู้เป็นแม่น้ำตานองหน้า เมื่อสัตว์ประหลาดยักษ์นั่นกำลังจะเหยียบเธอแบนติดพื้น
ฉัวะ!!!!
เท้าของสัตว์ยักษ์ถูกตัดขาดเป็นสองซีก เลือดสีดำทะลักออกจากบาดแผลราวกับโซดาเขย่าขวด เด็กน้อยได้แต่ตกตะลึงกับภาพตรงหน้า สัตว์ประหลาดนั่นกำลังล้มลงมามาพวกเขา
"หลับไปก่อนนะหนูน้อย"
เจ้าของคมดาบเมื่อครู่เอ่ยพร้อมอุ้มเด็กน้อยขึ้นแนบอกแล้วฟันสิ่งที่กำลังล้มลงมาซ้ำอีกครั้งจนมันแน่นิ่งไป
"ฟู่ 1 นาที 56 วินาทีเลยรึนี่ ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบพาเจ้านี่ไปพิพากษาซะแล้ว"
เขาพูดพึมพำกับตัวเองเบาก่อนจะวางร่างในอ้อมกอดลงบนพื้นอย่างนุ่มนวล มืออีกข้างหนึ่งก็จัดการกึ่งดึงกึ่งลากร่างของสัตว์ยักษ์ไปอีกทางหนึ่งแล้วหายไปพร้อมกับสายลม
อ๊า... ฮ่าๆๆๆ!!!
เสียงออดเข้าเรียนที่แสนจะเป็นเอกลักษณ์และแปลกประหลาดของสถาบันแห่งนี้ดังขึ้น ชายหนุ่มก้าวเท้าฉึบๆด้วยความเร่งรีบโดยไม่ลืมที่จะลากสัตว์ประหลาดที่เขาเพิ่งจะล้มมันไปเมื่อไม่กี่นาทีนี้ผ่านรั้วสถาบันมาด้วย
"คุณทัตสึ สวัสดีค่า"
นักเรียนหญิงคนหนึ่งทักขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"สวัสดีครับ ผมไปก่อนนะครับตอนนี้กำลังรีบ"
ชายหนุ่มบอกเธอแล้วลากเจ้าสัตว์ยักษ์เข้าไปในอาคารทรงยุโรปที่ทำจากอิฐสีน้ำตาลแดงและหลังคาสีดำสนิทที่มีอีกาเกาะอยู่เป็นระยะๆ
ในโลกที่อยู่ในมิติที่ซ้อนทับโลกมนุษย์และอยู่กึ่งกลางระหว่างความฝันและความจริง มิติที่ถูกเรียกว่า "อันเดอร์เวิลด์" อันเป็นที่อยู่ของปีศาจ เทวดา ผู้ควบคุมวิญญาณ ยมทูต และอสูร สัตว์ร้ายที่พร้อมจะอาละวาดได้ตลอดเวลา ซึ่งผู้ที่จะปราบมันได้จำเป็นต้องผ่านการฝึกฝนที่แสนยากลำบากในสถาบันแห่งเดียวของโลกแห่งนี้เสียก่อน
และชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น นัตซึยะ ทัตสึ ชายหนุ่มวัย 20 ปีบริบูรณ์ ผู้ควบคุมวิญญาณธาตุไฟ เขาเป็นผู้ช่วยของอาจารย์ใหญ่ของสถาบันแห่งนี้ที่ไม่เคยมีใครเห็นหน้า แม้แต่ทัตสึเองก็เช่นกัน
"ทัต~ สึ!!"
เสียงใสดังขึ้นพร้อมกับสิ่งของอันตรายที่เรียกว่า ที่คาดผมหูแมว....
"เฮ้ย! สต๊อป!!!!"
ทัตสึรีบหลบวัตถุอันตรายนั้นด้วยความรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นผมสีเขียวของเขาก็จะมีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปปะปนด้วยเป็นแน่
"หลบไวเหมือนเดิมเลยนะคะทัตสึ คราวหน้าไม่พลาดแน่"
เจ้าของเสียงหวานยิ้มเจ้าเล่ห์ด้วยใบหน้าไร้เดียงสา เธอเป็นปีศาจน้อยผมสีส้มประบ่าเข้ากับดวงตากลมโตสีน้ำตาล และเขาปีศาจสีแดงสด ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้หรอกว่าเธอคนนี้เป็นถึงน้องสาวของอาจารย์ใหญ่ที่นี่
"โมเอะจัง ผมกำลังรีบนะครับ จะรีบเอาอสูรตัวนี้ไปพิพากษาไม่งั้นผมโดนท่านทวินส์ลงโทษแน่ๆเลย"
เมื่อชายหนุ่มพูดคำว่า "ท่านทวินส์" ออกมาสาวเจ้าก็ถึงกับหูผึ่ง
"ท่านพี่เหรอ ตอนนี้ท่านพี่อยู่ที่ไหนน่ะทัตสึ!!?"
เอาแล้วไง... ไปสะกิดโหมด "ท่านพี่ขา~" ของโมเอะเข้าจนได้....
"ผมไม่ทราบครับ แต่ตอนนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ"
ทัตสึทำหน้าเซ็งๆแล้วลากเจ้าอสูรไปที่ห้องพิพากษา ที่ๆอาจารย์ใหญ่ของที่นี่มักจะเข้าไปนั่งอ่านหนังสืออยู่เป็นประจำ ในมุมมืดที่ไม่มีใครมองเห็น....
"วันนี้มีอสูรตนไหนออกไปอาละวาดโดยไม่ได้รับอนุญาตนะ?"
"กี๊ซซซซ!!!!!"
สัตว์ประหลาดร่างกายใหญ่โตสีดำสนิทแผดเสียงดังไปทั่ว มันทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า ไม่เว้นแต่รถยนต์ที่กำลังวิ่งอยู่
"ว้าย!"
พลั่ก!
เด็กน้อยวัย 4-5 ขวบสะดุดล้มลงและพลัดหลงจากผู้เป็นแม่น้ำตานองหน้า เมื่อสัตว์ประหลาดยักษ์นั่นกำลังจะเหยียบเธอแบนติดพื้น
ฉัวะ!!!!
เท้าของสัตว์ยักษ์ถูกตัดขาดเป็นสองซีก เลือดสีดำทะลักออกจากบาดแผลราวกับโซดาเขย่าขวด เด็กน้อยได้แต่ตกตะลึงกับภาพตรงหน้า สัตว์ประหลาดนั่นกำลังล้มลงมามาพวกเขา
"หลับไปก่อนนะหนูน้อย"
เจ้าของคมดาบเมื่อครู่เอ่ยพร้อมอุ้มเด็กน้อยขึ้นแนบอกแล้วฟันสิ่งที่กำลังล้มลงมาซ้ำอีกครั้งจนมันแน่นิ่งไป
"ฟู่ 1 นาที 56 วินาทีเลยรึนี่ ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบพาเจ้านี่ไปพิพากษาซะแล้ว"
เขาพูดพึมพำกับตัวเองเบาก่อนจะวางร่างในอ้อมกอดลงบนพื้นอย่างนุ่มนวล มืออีกข้างหนึ่งก็จัดการกึ่งดึงกึ่งลากร่างของสัตว์ยักษ์ไปอีกทางหนึ่งแล้วหายไปพร้อมกับสายลม
อ๊า... ฮ่าๆๆๆ!!!
เสียงออดเข้าเรียนที่แสนจะเป็นเอกลักษณ์และแปลกประหลาดของสถาบันแห่งนี้ดังขึ้น ชายหนุ่มก้าวเท้าฉึบๆด้วยความเร่งรีบโดยไม่ลืมที่จะลากสัตว์ประหลาดที่เขาเพิ่งจะล้มมันไปเมื่อไม่กี่นาทีนี้ผ่านรั้วสถาบันมาด้วย
"คุณทัตสึ สวัสดีค่า"
นักเรียนหญิงคนหนึ่งทักขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"สวัสดีครับ ผมไปก่อนนะครับตอนนี้กำลังรีบ"
ชายหนุ่มบอกเธอแล้วลากเจ้าสัตว์ยักษ์เข้าไปในอาคารทรงยุโรปที่ทำจากอิฐสีน้ำตาลแดงและหลังคาสีดำสนิทที่มีอีกาเกาะอยู่เป็นระยะๆ
ในโลกที่อยู่ในมิติที่ซ้อนทับโลกมนุษย์และอยู่กึ่งกลางระหว่างความฝันและความจริง มิติที่ถูกเรียกว่า "อันเดอร์เวิลด์" อันเป็นที่อยู่ของปีศาจ เทวดา ผู้ควบคุมวิญญาณ ยมทูต และอสูร สัตว์ร้ายที่พร้อมจะอาละวาดได้ตลอดเวลา ซึ่งผู้ที่จะปราบมันได้จำเป็นต้องผ่านการฝึกฝนที่แสนยากลำบากในสถาบันแห่งเดียวของโลกแห่งนี้เสียก่อน
และชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น นัตซึยะ ทัตสึ ชายหนุ่มวัย 20 ปีบริบูรณ์ ผู้ควบคุมวิญญาณธาตุไฟ เขาเป็นผู้ช่วยของอาจารย์ใหญ่ของสถาบันแห่งนี้ที่ไม่เคยมีใครเห็นหน้า แม้แต่ทัตสึเองก็เช่นกัน
"ทัต~ สึ!!"
เสียงใสดังขึ้นพร้อมกับสิ่งของอันตรายที่เรียกว่า ที่คาดผมหูแมว....
"เฮ้ย! สต๊อป!!!!"
ทัตสึรีบหลบวัตถุอันตรายนั้นด้วยความรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นผมสีเขียวของเขาก็จะมีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปปะปนด้วยเป็นแน่
"หลบไวเหมือนเดิมเลยนะคะทัตสึ คราวหน้าไม่พลาดแน่"
เจ้าของเสียงหวานยิ้มเจ้าเล่ห์ด้วยใบหน้าไร้เดียงสา เธอเป็นปีศาจน้อยผมสีส้มประบ่าเข้ากับดวงตากลมโตสีน้ำตาล และเขาปีศาจสีแดงสด ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้หรอกว่าเธอคนนี้เป็นถึงน้องสาวของอาจารย์ใหญ่ที่นี่
"โมเอะจัง ผมกำลังรีบนะครับ จะรีบเอาอสูรตัวนี้ไปพิพากษาไม่งั้นผมโดนท่านทวินส์ลงโทษแน่ๆเลย"
เมื่อชายหนุ่มพูดคำว่า "ท่านทวินส์" ออกมาสาวเจ้าก็ถึงกับหูผึ่ง
"ท่านพี่เหรอ ตอนนี้ท่านพี่อยู่ที่ไหนน่ะทัตสึ!!?"
เอาแล้วไง... ไปสะกิดโหมด "ท่านพี่ขา~" ของโมเอะเข้าจนได้....
"ผมไม่ทราบครับ แต่ตอนนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ"
ทัตสึทำหน้าเซ็งๆแล้วลากเจ้าอสูรไปที่ห้องพิพากษา ที่ๆอาจารย์ใหญ่ของที่นี่มักจะเข้าไปนั่งอ่านหนังสืออยู่เป็นประจำ ในมุมมืดที่ไม่มีใครมองเห็น....
"วันนี้มีอสูรตนไหนออกไปอาละวาดโดยไม่ได้รับอนุญาตนะ?"
edit @ 23 Jun 2009 19:54:21 by ชมรมคนคลั่ง vocaloid
Tags: อัพเลว0 Comments
